Minusem rozwi¹zania z poci¹giem by³a koniecznoœÌ wczesnego wstania i podjechania kilku kilometrów na rowerach do stacji w Starych Trokach. Zerwaliœmy siê z ³ó¿ek przed 5 o o 5:30 peda³owaliœmy ju¿ do Starych Trok - dystans przesz³o 4 kilometrów pokonaliœmy w nieca³e 20 minut. Po godzinie 6 wsiedliœmy do poci¹gu i przed 8 byliœmy ju¿ na miejscu w miejscowoœci Marcinkonys na granicach parku narodowego. Postój pod stacj¹ trochê siê przed³u¿y³, ze wzglêdu na œniadanie, ale tuz przed 9 ruszyliœmy na Druskienniki. Droga przez park by³a bardzo przyjemna, piêkny równiutki asfalt, d³u¿sze odcinki bez podjazdów i w rezultacie jechaliœmy bardzo szybko. Postój zrobiliœmy po 15 km, a kolejny odcinek oko³o 18 km do Druskiennik pokonaliœmy ju¿ w ucieczce - ja, lider i Kuba. Przez pierwsze 8 km mocne tempo nadawa³ Kuba, póŸniej na czo³o wyszed³ lider, który jeszcze oczywiœcie przyspieszy³ i zacz¹³ delikatnie odje¿d¿aÌ, przeskoczy³em, wiêc Kubê i siad³em na kolo liderowi a Kuba zosta³ z tylu. Janusz podkrêca³ tempo coraz mocniej a ja ci¹gle na kole, prêdkoœÌ miedzy 32 a 38, pod koniec jecha³em ju¿ resztkami sil, ale nie da³em siê urwaÌ:) Tak jad¹c dojechaliœmy na przedmieœcia Druskiennik gdzie postanowiliœmy poczekaÌ na resztê. Po oko³o 3 minutach przyjecha³ Kuba, po 7 Andrzej z Wojtkiem, a po 12 reszta peletonu, dalej ju¿ zdecydowanie wolniej dojechaliœmy do centrum Druskiennik.

W mieÂście zrobiliÂśmy okoÂło godzinnÂą przerwĂŞ podczas, ktĂłrej przypomniaÂłem sobie kilka miejsc z moich poprzednich odwiedzin w Druskiennikach - w 2005 byÂłem tu przez 8 dni na konferencji naukowej poÂświĂŞconej samorzÂądom. Po przerwie ruszyliÂśmy w stronĂŞ miejscowoÂści Leipalingis, byÂł to odcinek okoÂło 16 kilometrĂłw, tuÂż za miastem na czoÂło wyszedÂł lider, ktĂłry tym razem zerwaÂł wszystkich juÂż na pierwszym podjeÂździe. RuszyÂłem za nim, ale od poczÂątku widziaÂłem, Âże nie mam Âżadnych szans, liczyÂłem jeszcze na jazdĂŞ z KubÂą, ale on co prawda wyskoczyÂł przed peletonu ale zostaÂł jakieÂś 400 metrĂłw za mnÂą, ruszyÂłem, wiĂŞc dalej sam. PoczÂątkowo droga prowadziÂła przez las, ale po chwili wyszliÂśmy na otwarty teren, gdzie zderzyÂłem siĂŞ z przeciwnym wiatrem, jechaÂło mi siĂŞ bardzo ciĂŞÂżko, lider znikÂł mi z oczu, Kuba jechaÂł kilkaset metrĂłw za mnÂą, zastanawiaÂłem siĂŞ nawet czy na niego nie zaczekaĂŚ, ale musiaÂłbym strasznie zwolniĂŚ, wiĂŞc postanowiÂłem jechaĂŚ swoim tempem dalej. W ten sposĂłb dojechaliÂśmy do ronda na ktĂłrym, krzyÂżowaÂły siĂŞ drogi z Druskiennik, Wilna i Lazdijai. Lider przed rondem mocno zwolniÂł, wiĂŞc ostatecznie straciÂłem do niego moÂże z 30 sekund, mniej wiĂŞcej tyle za mnÂą przyjechaÂł teÂż Kuba, po kilku minutach dotarÂła reszta, najpierw Andrzej i Wojtek a potem pozostali. Po kolejnym kilometrze juÂż spokojnej jazdy dotarliÂśmy do centrum miejscowoÂści, gdzie w niepozornie wyglÂądajÂącym barze zjedliÂśmy dobry i tani obiad.

Podczas obiadu zapad³a decyzja, ¿e do granicy jedziemy, trochê d³u¿sz¹, ale mniej ruchliw¹ droga przez miejscowoœÌ Kapciamiestis, sam¹ granice mieliœmy przekroczyÌ leœnym przejœciem przez które prowadzi³a droga szutrowa. Zaraz po starcie posz³a ucieczka, tempo nadawa³ Kuba a za nim ja i oczywiœcie lider, odcinek kolejnych 18 km pokonaliœmy mocnym tempem i zatrzymaliœmy siê dopiero przed Kapciamiestis, gdzie zaczekaliœmy na resztê, ju¿ razem dojechaliœmy do centrum miejscowoœci, gdzie zobaczyliœmy, ¿e do BereŸnik znajduj¹cych siê ju¿ po stronie polskiej pozosta³o jedynie 18 km.

W Kapciamiestis zrobiliœmy, wiêc przerwê, wydaliœmy resztê litów i ruszyliœmy do granicy. Po starcie wyszed³em na czo³o i na pierwszym podjeŸdzie urwa³em, ca³y peleton na moim kole zosta³ tylko lider. Droga do granicy by³a bardzo ciê¿ka i pagórkowata - ca³y czas góra dól. Pocz¹tkowo jecha³em doœÌ mocno, ale po chwili ci¹gle interwa³y mnie zmêczy³y i zwolni³em, po jakiœ 8 km dojechaliœmy do odcinka szutrowego. Na pocz¹tek stromy zjazd, na którym o ma³y w³os bym le¿a³ - chcia³em siê rozpêdziÌ przed podjazdem, a tu piasek i niekontrolowany poœlizg - jakoœ siê na szczêœcie uratowa³em i ruszy³em pod stromy podjazd. Krêcê sobie pod górê, patrzê a tu lider ma k³opoty - w¹skie ko³a i brak lekkich prze³o¿eù, ale za to Andrzej zacz¹³ nas ostro goniÌ. Mimo k³opotów z jazd¹ po kamieniach przyspieszam i rozpoczynam wyœcig do granicy - wysi³ek siê op³aca i na kresce jestem pierwszy:) za mn¹ Janusz i Andrzej po kilku minutach pojawia siê Kuba, który na szutrowym zjeŸdzie pogubi³ baga¿e przez co straci³ szanse na medalowe miejsce:) Po kilku minutach przyje¿d¿aj¹ pozostali, robimy pami¹tkowe zdjêcie na granicy i ruszamy dalej. Po polskiej stronie mamy jeszcze kilka kilometrów szutru. Na tym odcinku mam ma³¹ awarie, odpina mi siê guma œci¹gaj¹ca sakwy i wkrêca siê w ko³o, na szczêœcie nic siê nie uszkodzi³o i po usuniêciu zniszczonej gumy jadê dalej. Szuter koùczy siê w BereŸnikach, sk¹d do miejscowoœci Kukle gdzie mamy zarezerwowany nocleg jest ju¿ tylko parê kilometrów. Na miejscu jesteœmy oko³o godziny 16:30.

Nasza kwatera to Âładny oÂśrodek wypoczynkowy nad jeziorem Pomorze, zajmujemy caÂły domek letniskowy, bez specjalnych wygĂłd, ale caÂłkiem przyzwoity. Wieczorem jedziemy jeszcze do sklepu i na moim liczniku pojawia siĂŞ 100 km pokonane w ciÂągu dnia. Tak naprawdĂŞ pokonaliÂśmy przeszÂło 105 kilometrĂłw liczÂąc z dojazdem z Trok do Starych Trok na pociÂąg, czas jazdy to 4:17 i bardzo wysoka Âśrednia 24,5 km/h. ByÂł to pierwszy dzieĂą naszej wyprawy podczas ktĂłrego nie padaÂło, ostatnie 40 kilometrĂłw pokonaliÂśmy nawet przy Âładnej i sÂłonecznej pogodzie.

ZdjĂŞcia nie podpisane moim znakiem wodnym, znajdujÂące siĂŞ na koĂącu galerii sÂą autorstwa Andrzeja.